رحيق انس و شراب قدس است . مالك گفت : به من دهند كه در وى حريق شوق و آتش عشق است . مقرّبان گفتند : به ما دهند كه عرش رفيع محبّت است و صحن وسيع مودّت است 99 . ديگران گفتند : به ما دهند كه آسمانى است آراسته ، خواطر در وى چون شهب ثواقب . ربّ العزّة همه را معزول كرد و به خودى خود گفت : القلوب بين اصبعين من اصابع الرحمن . و مراد از اين فضل و عدل است ، گاه نسيم فضل بر وى وزد ، نازان گردد ؛ و گاه سموم قهر بر وى جهد گدازان گردد ، ميان دو صفت مدهوش ، ميان دو حالت بىهوش . بيت گه شربتِ وصلِ تو مرا مست كند 100 * گه ضربتِ هجرِ تو مرا پست كند چون بگذارم به هجر نقدى ز غمت * نقدى دگرم عشق تو در دست كند اختلاف نسخه‌ها